Osmanlı sanat üsluplarının belirlenmesinde en etkili sivil toplum hareketi olan Ehl-i Hiref örgütü Topkapı Sarayı’nda, 15 yy sonlarında 2. Beyazıt döneminde oluşmuştur. Kuruluşundan sonra son dönemine kadar İmparatorluğun tüm sanat akımlarını yönlendiren örgüt, zamanın en yetenekli ustalarını bünyesine kabul ediyordu.

Dönemin en iyi katipleri, kumaşçıları, çinicileri, cam ustaları, marangozları, nakkaşları, kuyumcuları ,kakmacıları bu örgütün sanatcıları oldu.

1573 yılı kayıtlarına göre imparatorluk genelinde 983 sanatcının oluşturduğu örgüt, her zaman padişah ve sarayın koruması altında olmuştur.Bölük mensupları, üç ayda bir maaş alıyorlardı . Ulufeleri, Topkapı Sarayı’nın ikinci avlusunda bulunan, Divanhane Binası’nda dağıtılıyordu. Bölük mensuplarından sadece kuyumcular, hakkatlar ve altın iplikle içleme yapan zerduzanın sarayın birinci avlusunda atölyeleri olduğu kesinlik kazanmıştır.
İş verilecek ustaların bölükbaşlarının veya kethudalarının, taberdan-ı zülüfliyan aracılığıyla saraya çağrılması ve hazinedarbaşı tarafından ,çoğunun saray dışında atölyeleri bulunduğunu gösterir Ehl-i Hiref Bölükleri’ndeki ustalar, öncelikle sarayın ihtiyaçlarını karşılamakla yükümlüydüler . Padişahın yaptırdığı mimari eserlerin süslemesi, bu teşkilata mensup sanatçılar tarafından gerçekleştiriliyordu.(Mülayim,1993-9-1994,s.261)

Zamanın sanat akımlarını belirleyen Ehl-i Hiref, geniş sınırlarına rağmen Osmanlı’nın Sanatı’nı bütünlük içinde tutmuş ve gelişimini sağlamıştır. Padişahın yaptırdığı tüm mimari eserler bu teşkilata mensup sanatcılar tarafından bezeniyor, işleniyordu.

Ehl-i hiref e dahil olmak her sanatcının hayali ve seçilmek sanatçı için en önemli taktirdi.