*Tik tik tik
-Kim o?
*Hazırlan gidiyoruz.
-Sen kimsin? Nereye gidiyoruz?
*Sıran geldi. Gerçek evine gidiyoruz.
-Gerçek ev mi? Sen! Yoksa!
*Evet. Hadi gidelim.
-Dur bir dakika bir sürü işim var.
*İş yarim kalmaz birileri tamamlar. Oyalanma artik.
-Çocuklar anlar daha küçük bari vedalaşsaydım.
*Sen olmadan da büyürler hadi bekliyorlar.
-Bekliyorlar mı? Onlar da kim?
*Gidince görürsün.
-Anladım. Anladım ama kalbini kırıp, gönlünü alamadıklarım,
*İyiliğini görüp karşılık veremediklerim var. Anlayacağın
-Borçlu gitmek istemiyorum.
*Bunu zamanında düşünseydin!
-Zamanında mı? İyi de ben daha zamanım var sanıyordum
*Hepiniz aynisiniz… zaman dediğin içinde bulunduğun an…
Bunun ötesi yok.
-Keşke keşke…
*Devam etme... Bugünü yazarken hep yarın var gibi davrandın.
Üstündeki görevini yerine getirmedin.Bu sana bir uyarıydı.
Şimdi gitmiyoruz… Ama her an gidebiliriz.
Bir daha geldiğimde önünde umut arkanda pişmanlık olmasın!



Not : Siz siz olun Anı yaşayın... Hatalarinizi yarına bırakmayin...